Treść artykułu

Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji

Aktualizacja niniejszego materiału: 30.09.2020 r.

Świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji przysługuje osobom pełnoletnim całkowicie niezdolnym do pracy oraz do samodzielnej egzystencji.

Aby uzyskać omawiane świadczenie należy posiadać jedno z poniższych orzeczeń:

1. Orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji,

2. Orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji,

3. Orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym i samodzielnej egzystencji,

4. Orzeczenie o całkowitej niezdolności do służby i samodzielnej egzystencji.

Świadczenie uzupełniające bez konieczności składania dodatkowych dokumentów przysługuje również osobom posiadającym ważne orzeczenia o zaliczeniu do pierwszej grupy inwalidzkiej wydane przed 1997 r. przez Komisję Lekarską ds. Inwalidztwa i Zatrudnienia.

Osoby posiadające tylko orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy lub orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności, powinny wystąpić do organu emerytalno-rentowego o uznanie za osobę niezdolną do samodzielnej egzystencji.

Osoby, które ukończyły 75 lat również będą musiały uzyskać orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji.

W celu uzyskania orzeczenia o całkowitej niezdolności do samodzielnej egzystencji, do wniosku o świadczenie uzupełniające należy dołączyć następujące dokumenty:

• zaświadczenie OL-9, w którym lekarz rodzinny zamieszcza informacje o stanie zdrowia pacjenta ubiegającego się o omawiane świadczenie,

• dokumentację medyczną – na przykład karty szpitalne, historie chorób,

• orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności – jeśli zostało wydane.

Świadczenie uzupełniające wynosi do 500 złotych miesięcznie.

Uwaga! łączna kwota świadczenia uzupełniającego i świadczeń finansowanych ze środków publicznych nie może przekroczyć 1700 złotych.

Świadczeniami, które brane są pod uwagę przy obliczaniu wysokości świadczenia uzupełniającego są renta socjalna oraz renta z tytułu niezdolności do pracy. Z kolei renta rodzinna, alimenty, zasiłek pielęgnacyjny oraz dochody z pracy nie mają wpływu na przyznanie i wysokość omawianego świadczenia.

Wniosek o świadczenie uzupełniające należy złożyć do organu wypłacającego renty i emerytury – Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego, a w przypadku osób nieposiadających prawa do świadczeń finansowanych ze środków publicznych lub mających prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej –wyłącznie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

Ponadto wniosek można przesłać drogą elektroniczną za pośrednictwem portalu PUE ZUS. Należy jednak mieć założony profil zaufany.

Świadczenie uzupełniające będzie wypłacane od miesiąca, w którym zostały spełnione warunki wymagane do jego przyznania, nie wcześniej niż od miesiąca, w którym złożono wniosek. Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 31 lipca 2019 r. o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji (Dz.U. z 2019 r., poz. 1622)