Treść artykułu

Reflektory oświetlają scenę w teatrze.

Powstały wytyczne dotyczące audiodeskrypcji filmów

Jak przygotować film, aby był zrozumiały i dostępny dla osób niewidomych, słabowidzących, niesłyszących i głuchych? Odpowiedź przynoszą wytyczne dotyczące audiodeskrypcji, napisów dla niesłyszących (SDH) oraz tłumaczeń na polski język migowy (PJM).

Wytyczne zostały stworzone z inicjatywy Grupy ds. dostępnej kinematografii, działającej przy Radzie Dostępności. Mają pomóc producentom, dystrybutorom i instytucjom kultury tworzyć dobrej jakości dostępne treści audiowizualne.

Dokumenty opisują m.in. zasady tworzenia audiodeskrypcji, przygotowywania napisów uwzględniających dźwięki i muzykę oraz realizacji tłumaczeń na polski język migowy.

Coraz więcej wydarzeń, festiwali, kin, platform streamingowych chce udostępniać swoje treści szerszemu gronu odbiorców, jednak brakuje jednolitych standardów. Nowe wytyczne pomagają uporządkować ten obszar i wskazują rozwiązania oparte na doświadczeniach praktyków. Co więcej, osoby z niepełnosprawnością będą mogły korzystać w pełni z dzieł kultury. Dobrze przygotowana audiodeskrypcja pozwala osobom z niepełnosprawnością wzroku śledzić to, co dzieje się na ekranie. Napisy SDH pomagają odbiorcom niesłyszącym zrozumieć nie tylko dialogi, ale także ważne dźwięki i muzykę. Z kolei tłumaczenie na PJM otwiera dostęp do filmu osobom Głuchym, dla których język polski często jest językiem drugim.

Wytyczne dotyczące audiodeskrypcji dzieł audiowizulanych znajdują się w materiale: https://www.funduszeunijne.gov.pl/media/171213/Wytyczne_AD.pdf.

Źródło: MFiPR