Treść artykułu

Młoda kobieta pomaga przejść przez przejście dla pieszych niewidomej kobiecie, seniorce, z białą laską.

Ustawa o asystencji osobistej przyjęta przez Parlament

Ustawa o asystencji osobistej, po przyjęciu przez Parlament. czeka już tylko na podpis Prezydenta RP. Nowe regulacje wpłyną na poprawę jakości życia ok. 100 tys. osób z niepełnosprawnościami oraz ok. pół miliona członków ich rodzin.

Kluczowe elementy ustawy:

  • Indywidualny wymiar wsparcia dla uprawnionych osób dorosłych, ustalany na podstawie oceny ich potrzeb – docelowo od 20 do 240 godzin miesięcznie. Maksymalny wymiar w 2028 r. wyniesie 200 godzin, a w 2029 r. 220 godzin miesięcznie;
  • Asystencja osobista dla uprawnionej młodzieży w wieku 13–17 lat od 1 stycznia 2030 r., w wymiarze od 20 do 80 godzin miesięcznie;
  • Prawo do asystencji przyznawane na okres od 1 roku do 5 lat;
  • Prawo wyboru – osoba z niepełnosprawnością sama decyduje, kto będzie jej asystentem, a także wybiera realizatora: właściwy powiat albo organizację pozarządową wpisaną do Rejestru realizatorów;
  • Jakość i bezpieczeństwo – wymagania wobec asystentów, szkolenia oraz superwizja. Ustawa określa także czynności medyczno-pielęgnacyjne, które asystent może wykonywać po wymaganym instruktażu specjalistycznym.

Co ważne, usługi asystencji będą realizowane w każdym powiecie w Polsce. Asystencja oraz koszty jej obsługi będą finansowane z budżetu państwa.

Kto będzie mógł skorzystać ze wsparcia? 

W przypadku osób dorosłych ustawa przewiduje dostęp dla osób, które ukończyły 18 lat, ale nie ukończyły 65 lat, i posiadają ostateczną decyzję ustalającą poziom potrzeby wsparcia na co najmniej 80 punktów. Osoba, która nabyła prawo do asystencji przed ukończeniem 65 lat, zachowa je po ukończeniu tego wieku do końca okresu, na który wydano decyzję.

Osoby w wieku 13-17 lat będą mogły ubiegać się o asystencję na podstawie orzeczenia o niepełnosprawności ze wskazaniami potrzeby stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby oraz stałego współudziału opiekuna w procesie leczenia, rehabilitacji i edukacji. Podstawą może być także orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności ze wskazaniem potrzeby stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby. Korzystanie ze wsparcia wymaga uzyskania ostatecznej decyzji przyznającej prawo do asystencji oraz spełnienia pozostałych warunków ustawowych.

Źródło: MRPiPS