Polski Związek Niewidomych

Jest takie wydarzenie, które co roku przyciąga osoby z niepełnosprawnościami oraz wszystkich chcących realnie wpływać na dostępność i rynek pracy. Fundacja Avalon po raz kolejny daje przestrzeń do otwartej rozmowy o prawach, widoczności oraz o codziennym życiu osób z niepełnosprawnościami. Uczestnicy mają również możliwość zdobycia aktualnej wiedzy oraz nawiązania wartościowych relacji.

Konferecja Fundacji Avalon „Nowoczesne trendy kształtujące widoczność i prawa osób z niepełnosprawnością.” odbywała się w dniach 8-9 maja br. Temat przewodni wydarzenia to: praca, kariera i technologia. Przez dwa dni prelegenci dyskutowali o nowych technologiach, pracy zdalnej, działalności aktywistycznej, o tym, w jaki sposób aktualna polityka wpływa na życie osób z niepełnosprawnościami oraz jak podchodzą do tego ustawodawcy.

Spotkanie otworzyli prezes Fundacji, Sebastian Luty oraz Łukasz Wielgosz – członek Zarządu. Wydarzenie poprowadzili Katarzyna Dinst i Mariusz Kędzierski.

Uczestnicy mogli wziąć udział w wielu ciekawych panelach dyskusyjnych oraz prelekcjach, m.in.:

• Niewidoczne nie znaczy nieważne. Sukces, system i życie z niewidoczną niepełnosprawnością.
• Jak technologia może wspierać osoby z niepełnosprawnościami?
• Czy działalność aktywistyczna to praca?
• Wsparcie, które daje wolność – asystencja osobista w pracy i codzienności.
• Asystenci nowych technologii – innowacje w dostępności.
• Czy praca zdalna naprawdę jest inkluzywna? Fakty, mity i twarde decyzje biznesowe.
• Jak nas widzą tak nas piszą, niepełnosprawność w mediach – kto tworzy wizerunek?

W rozmowach wzięli udział m.in.:

• Marta Lorczyk,
• Bogumiła Siedlecka-Goślicka,
• Bartosz Tarnowski,
• Rafał Kanarek,
• Małgorzata Szumowska,
• Sylwia Błach,
• Przemysław Żydok,
• dr n. med. Piotr Świniarski,
• Michał Figurski,
• Ryszard Kalisz.

Wszyscy prelegenci mówili z ogromną pasją i zaangażowaniem, co nie tylko inspirowało, ale także motywowało do działania. Pojawiło się wiele pozytywnych głosów dotyczących tego, że technologia bardzo się rozwija i daje osobom z niepełnosprawnościami samodzielność i niezależność.

– W 2007 roku, żeby zorientować się, jaką czekoladę trzymam w ręce, musiałem odpalić komputer z systemem operacyjnym. Potem musiałem włączyć program skanujący i położyć tę czekoladę na skanerze. To trochę trwało. Tak naprawdę nie było wtedy gwarancji, jaką informację zwrotną otrzymam, ponieważ opakowania czekoladek często są bardzo kolorowe i nie zawsze udawało się prawidłowo wyodrębnić tekst. Dzisiaj wyciągam telefon, aktywuję jego funkcję czytania na żywo i już wiem. I to jest myślę mistrzostwo świata, że teraz nie ma właściwie sprzętu dedykowanego. Dzisiaj prawie każdy z nas ma smartfon, a każdy smartfon ma technologię asystującą – powiedział Rafał Kanarek, Główny Specjalista w Centrum Rozwoju Kompetencji Cyfrowych w Ministerstwie Cyfryzacji.

Nie zabrakło również miejsca na podzielenie się prywatnymi historiami dotyczącymi asystencji osobistej. Tak na ten temat wypowiadała się specjalistka ds. niepełnosprawności w Pomarańczowym Telefonie Wsparcia i blogerka – Bogumiła Siedlecka-Goślicka:

– Wcześniej nie korzystałam z asystencji osobistej, bo myślałam sobie, że ja mam bliskich, mam męża, mam rodzeństwo, przyjaciół, jakoś daję sobie radę. Są tacy, którzy mają, w cudzysłowie, gorzej i nie będę komuś zabierać tych godzin. Przyszedł taki moment, kiedy powiedziałam sobie, że już nie chcę prosić o wszystko mojego męża. Zaczęłam składać wnioski o godziny asystenckie w Centrum Usług Społecznych w Warszawie. Zaczęłam też widzieć, z czym mierzą się osoby w niepełnosprawnością i że te projekty samorządowe wcale nie wyglądają tak kolorowo.

Spotkanie odbyło się w przyjemnej atmosferze i pełnej dostępności. Rozmowy tłumaczone były na język migowy. Dostępne były również komfortka, przestrzeń wyciszenia, dostosowana toaleta, pętla indukcyjna oraz napisy na żywo.

Tekst i zdjęcia: AW / CK PZN