Dowóz dziecka z niepełnosprawnością do placówek edukacyjnych

W związku z wieloma ostatnio kierowanymi do nas prośbami przygotowaliśmy informację o dowozie dziecka z niepełnosprawnością do placówki edukacyjnej.

Dowóz jest ustawowym obowiązkiem gminy. Artykuł 17 ust. 3a Ustawy z dnia 7 września 1991 roku o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156) nakłada na gminy obowiązek: zapewnienia uczniom niepełnosprawnym, bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do najbliższej szkoły podstawowej i gimnazjum. W przypadku uczniów z niepełnosprawnością ruchową i upośledzeniem umysłowym w stopniu umiarkowanym lub znacznym obowiązek bezpłatnego dowozu dotyczy również szkoły ponad gimnazjalnej, nie dłużej jednak niż do ukończenia 21. roku życia.

Za najbliższą szkołę, uważa się placówkę prowadzącą kształcenie w formie wybranej przez rodziców i mogącą zrealizować zalecenia z orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego. W praktyce interpretacja ta oznacza, że gmina nie może odmówić dowozu do placówki na przykład integracyjnej, argumentując, że bliżej jest szkoła ogólnodostępna, a orzeczenie dziecka wskazuje na możliwość pobierania edukacji także w takiej szkole. Rodzic powinien wtedy udowodnić, że najbliższa szkoła nie zrealizuje zaleceń z orzeczenia. Warto dodać, że w przypadku uczniów z niepełnosprawnością umysłową w stopniu głębokim oraz upośledzeniem umysłowym ze sprzężonymi niepełnosprawnościami gmina ma obowiązek bezpłatnego transportu i opieki w czasie przewozu do ośrodka umożliwiającego tym dzieciom i młodzieży realizację obowiązku szkolnego i obowiązku nauki, nie dłużej jednak niż do ukończenia 25. roku życia.

Jeżeli dowóz do szkoły zapewniają rodzice ucznia niepełnosprawnego, gmina ma obowiązek zwrotu kosztów przejazdu ucznia, na zasadach określonych w umowie zawartej między wójtem, burmistrzem, prezydentem miasta i rodzicami.

Krzysztof Wiśniewski, prawnik w Instytucie Tyflologicznym Polskiego Związku Niewidomych

Pobierz artykuł jako dokument .pdf